Ayah ~

Entry kali ni nak citer pasal my beloved ayah.

Aku ada seorang ayah.. memang la ada seorang kan, takkan ada 2,3 ayah pulak. Tapi ada je orang lain yang ada lebih dari seorang ayah kan, ayah angkat, ayah tiri, ayah susu eh huhu… macam2 jenis la kan.. tapi aku ada satu je. The one and only ayah.. Mr. Zulkifli.

Masa muda2, ayah kuat bekerja, yela kami bukan la orang senang sangat. Jadi ayah sangat garang dulu2. Selalu kene rotan, tp kalau buat salah lah. Kalau buat baik takde la kena rotan kan. Sejarah kene2 rotan ni, byk jugak tapi x semua yang aku ingat.

Salah satu yang aku ingat masa sekali tu, aku darjah 4 kot, aku pegi rumah kawan aku. Pastu aku nak lepak lama, jadi aku amik selipar aku, aku masukkan dalam rumah kawan aku. So dah petang sgt tak balik, ayah cari naik moto. Abis satu taman ayah round. Semua rumah jiran2 dan rumah kawan2 sekolah aku yang ada kat sekitar taman perumahan tu ayah cari.

Tapi ayah takde la ketuk setiap rumah, ayah cari selipar comel (comel ke?) anak dia je, tp tak jumpa…

Jenuh2 cari ayah nekad nak telefon polis. Tapi ayah fikir2 balik kalau nak report kene hilang 48 jam baru bley buat report polis.. jadi macam mana?

Start yang aku merah kan tu, aku saje cerita, padahal takde lak ayah sampai nak report polis lagi pun, baru beberapa jam je.. hahaahahaha poyo tau budak pencerita neh!

Dah penat cari, ayah balik rumah tunggu kat rumah dengan rotan bulu ayam. Nih kalau tak kenal rotan bulu ayam aku tatau la! Dah dekat maghrib, (tp belum maghrib, mind u! huhu) aku pun balik rumah. Konon best la kan. Masuk je rumah, tanpa sepatah kata (yakni aku pun tak bagi salam ke ape tah masa ni) terus piappp piapppp piappppppp pap pappp…. Kene la balun. Masa ni macam blur2 ayam menyerah je la kan sebab tak tau ape kesalahan.

Bulu ayam tu sampai botak (ok tipu) tercabut2 dek kerana balunan seorang ayah pada anak kesygan nye.. ewah..

Dah puas hati balun, baru ayah tanya pegi mana tadi? Dalam sendu yang tidak bertepian aku menjawab, gi umah bla bla bla ntah aku dah lupe masa ni umah sape aku pegi..

Lagi yang aku ingat, masa aku darjah 5 kot, aku baru pandai naik basikal tayar 2, sebelum tu tayar 4 la ye anda2 sekalian. Dah terror sket bawak tu, aku gi bawak adik aku si didi naik basikal duduk kat carrier belakang tu. Basikal BMX ke ape tah.. Mula2 ok je, pastu sampai kat area berpasir, aku dah di luar kawalan. Aku tekan break agak kuat dan kami berdua pun terjatuh. Aku luka jugak kat lutut tapi adik aku masa tu kecik (kecik la sgt! Hahahaah) menangis bagai juara!

Bila ayah nampak kitorg jatuh dan adik nangis, terus ayah tampo (ye, tampo tu tampar ye kawan2) muka aku yg pada waktu dah terkulat2 tahan sakit juga tapi aku tak nangis sebab tgk adik aku menangis. Tu la first time and last time aku kene tampo ngan ayah.

Haha bila teringat balik mcm kelakar pun ada. Awal2 cerita macam byk sgt je ayah balun anak dia, pdhal yang lain2 semua aku tak ingat dah :P

Bila dah masuk sekolah menengah, mmg ayah tak pukul dah anak2 die. Jd Selamatttttt.. huhu..

Tapiiiiiiiiii… ha bila dah besar, ayah jadi sgt lah protective. Bukan overprotective ye. Tidak tidak. Ayah suka sgt nak amik tahu hal2 kehidupan anak2 dia lagi2 anak perempuan dia yakni aku dan adik perempuan aku. Mula2 aku rasa rimas jugak, tapi bila dah makin besar ni, aku rasa takde salah nya semua tu. Semua nya untuk kebaikan.

Macam mana perangai ayah yang sgt protective tu?

Herm.. aku tak tahu la ayah orang lain, tp ayah tak akan puas hati kalau dia tak tengok sendiri dengan mata dia. Contohnya kalau dapat kerja di sesebuah company, kita ckp la company tu macam ni macam tu begitu begini. Dia percaya, tp dia tak akan yakin. Ayah akan datang turun sendiri tengok macam mana company tu, di mana lokasi nya, environment nya dan macam2 lagi. Kalau gaji, meh sini tengok pay slip bla bla bla..

Masa first job, ayah tau anak die tak reti sgt drive, tiba2 terus kene drive kereta kat KL pulak tu. Dah la bertahun tak drive, jalan2 kat KL jgn ckp la, hampes mmg tak tahu. Sampai sekarang pun aku failed jln2 kat KL. Selangor ok sket la. Lagi la ayah risau. Masa mula2 tu, ayah ajar jalan dari rumah sewa sampai ke ofis. Jauh gak, dari shah alam ke Damansara Tropicana. Lepas dah ajak pegi balik, ayah suruh drive dia dok sebelah ikut jalan yang sama pegi balik lalu tol2 yg sama. Ayah nak tengok anak dia ni hafal ke tak ntah kang sesat larat ke mana2 tah. Masa tu, aku ingat2 lupa jugak jln yg ayah ajar, tp sebab ayah ada kat sebelah kan, nak ingat mcm mana nak drive lagi, tgk kereta kiri kanan dpn blkg lagi, gabra jgn cerita la. First time ni nak drive sendiri byr tol… tak retiiiiiiiiii oiiiiiiiiiiiiiiiii…. Tapi buat jugak depan ayah. Kene marah2 pun sabar je la.. Sampai la ayah yakin anak dia boleh drive, hafal jalan dan boleh bayar tol hahahahaha.. sabar je la anak die nih…

Dah 3 company..ops 2 company aku kerja, kedua2nya pun ayah treat menda yang sama. Sama macam adik perempuan aku juga. Office dia pun ayah dah pegi tengok. Pada aku bukan ayah tak percaya kan anak2, tapi ayah risau. Sampaikan umur anak ni dah lebih suku abad pun ayah masih nak pastikan kehidupan anak dia terjaga.

Aku bersyukur dengan apa yang ada. Mungin ayah orang lain juga nak buat mende yang sama macam ayah aku buat, tapi ada kekangan yang tak dapat di elakkan. Aku bersyukur ayah ada kesempatan untuk buat semua tu. Ayah ada kesihatan yang baik untuk datang turun KL setiap kali anak2 konvo, anak2 terima anugerah itu ini. Anak2 sakit tak sihat ayah turun KL juga. Ayah ada kenderaan sendiri dan masih ada kudrat nak drive kereta jauh2. Macam lah taiping tu sejam dua je. Selalu juga balik hari. Tapi yang paling aku bersyukur adalah, ayah ada mama yang setia teman ayah selama ni…

Cis tiba2 sayu macam nak terbegenang.. macam mana? Macam mana ni? Huhu

Aku takde sebab tertentu kenapa aku buat entry ni, tapi aku kagum macam mana sayang nya seorang ayah yakni seorang lelaki terhadap anak gadis nya. Lelaki yang di kenali sebagai kuat, ego, gagah perkasa dan sebagainya pasti mempunyai hati nurani yang halus lagi2 terhadap anak2 gadisnya. Itu la yang aku nampak pada ayah aku…

Mungkin aku terbawa2 juga lepas tgk cerita Papadom aritu. Wpun takde persamaan antara kisah aku dan cerita papadom tu, tapi motif nya tetap sama… objektif nya tetap serupa… mungkin aku patut buat script papazul hohoho…

Itu je aku nak kongsi cerita….

P/s: I love my parents so very much till the end of my life… =)




Ini Ayah saya

Ini mama saya

Ini tak tahulah siapa tah..

Ini adik saya yg cantik.. (bodek kehkehkeh)

Kami..~



4 Comments:

sangat touching la..mule2 citer spl kelly..ni citer psl ayah..pas ni citer apa plak..tp bagus la..appreciate la apa yg u ada..syukur k..it is not like me at all saying this in public..but im touched..

 

Naniez: huhu.. me too..~

Ajak: tq for the sincere comment =)

 

uhuhh..cm sdey lak entry nie..emmaakkk...abahhh...T_T